October 22, 2020

Buikpijn van het lachen bij de voorstelling Hulphond van Remko Vrijdag en Martine Sandifort

Martine Sandifort vormde met Alex Klaasen het succesvolle duo Klaasen en Sandifort; Remko Vrijdag speelde de zalen plat met een al even succesvol trio, De Vliegende Panters. Op televisie waren beiden te zien in programma’s als Kopspijkers, Koefnoen, Dr. Ellen,Toscane en Het Klokhuis. Nu spelen deze twee oud-klasgenoten (Akademie voor Kleinkunst) eindelijk samen in het theater!

Hulphond is een muzikale cabaretvoorstelling voor en door mensen die wel wat hulp kunnen gebruiken: een stel dat het in de broek doet van verliefdheid, een suïcidale corpsbal, een dove zangdocent en een gemankeerde homotherapeut stoeien met zichzelf, hun relaties en het leven. Grenzeloos muzikaal, hartverscheurend geestig en schaamteloos ontroerend.

Cultilcious Magazine was aanwezig bij een try-out en hoewel het ‘not done’ is om hierover te recenseren, maken we voor één keer een uitzondering. Hulphond is namelijk zo leuk, dat we onze mening toch graag willen delen.

Recensie
Hulphond. Wanneer je de titel ziet, weet je het al: Martine Sandifort en Remko Vrijdag zijn zo gek als een deur. Prettig gestoord, dat dan weer wel. Heel prettig, want Hulphond is zo’n voorstelling waar je met pijn in je buik van het lachen vandaan komt. En dat is fijn. De voorstelling zet bij de start al gelijk de toon, wanneer het duo een talentenshow voor doven en slechthorenden neerzet. Sandifort en Vrijdag spelen geen typetjes….ze worden de personages die ze spelen. Vooral Martine is een natuurtalent. Je ziet echt het Thaise meisje staan dat dolgraag met de Europese toerist wil trouwen en niet doorheeft dat de man haar enthousiaste ‘yes yes…happy ending!!’ heel anders opvat. Hilarisch is ook de sjagerijnige hypochonder, die vanuit haar luie stoel zeurt en zeikt over chronisch zieken die wél allerlei hulpmiddelen aangereikt krijgen en haar slaafse echtgenoot opdraagt een ‘hulphond’ te regelen.  Razendsnel schakelt het duo tussen diverse typetjes en weven er tussendoor ‘serieuze gesprekken’ over burn-outs, zelfmoordneigingen, zwarte gaten in hun carrière, waarbij ze moeiteloos realiteit en fantasie verweven. Het publiek in vertwijfeling brengend..wat is nu wel waar en wat niet? Met grove humor wagen ze zich aan het persifleren van de onderkant van de samenleving en doorbreken taboes. Absoluut hoogtepunt is het nummer dat Martine, als zwarte R&B-zangeres, vertolkt voor alle ‘Single Sisters’: “Jullie weten toch…!”. Hiermee brengt ze de voorstelling tot zo’n climax dat ik, wanneer het nummer stopt, denk dat het afgelopen is en als enige, tijdens het minutenlange applaus, opsta. Want een staande ovatie was mijns inziens wel op zijn plaats. Wanneer ik doorheb dat het nog niet is gedaan, ga ik beschaamd weer zitten. Uiteindelijk komt die staande ovatie er toch en dat is niet meer dan terecht. Want, hoewel er wat kleine schoonheidsfoutjes te bespeuren waren zoals verkeerd inzetten bij een nummer (en dat mág bij een try-out), is het anderhalf uur puur genieten.

Remko Vrijdag en Martine Sandifort maken waar wat je er van te voren van verwacht. Wanneer je gecharmeerd bent van de typetjes als Latoya uit Toscane of de talloze vertolkingen van Martine  in Koefnoen en Kopspijkers, dan mag je Hulphond niet missen. Want dat is wat je krijgt en nog een beetje meer. Remko Vrijdag heeft wat moeite om Sandifort bij te benen, maar dat is eigenlijk ook onbegonnen werk en hij weet zich aardig staande te houden. Hulphond staat garant voor een avond lachen, gieren, brullen.

Klik hier voor de speellijst.

Met dank aan Hummelinck Stuurman Theaterbureau