October 22, 2020

DOE MAAR net alsof je neus bloedt….

Als jong volwassene werd ik dus fan van Huub, als pré-puber was ik verliefd op Danny de Munk (dat houden we onder ons), maar daartussen…daartussen zat Ernst Jansz. Terwijl mijn vriendinnen posters van Henny Vrienten boven hun bed hadden hangen, plakte ik mijn agenda vol met de Indische variant. Nee, voor mij geen posters aan de wand, dat was bij ons thuis ten strengste verboden. Streng verboden waren overigens ook de LP’s (voor de jongere lezers onder ons: LP’s zijn de voorloper van de CD MP3) van onze tieneridolen. Kneep mijn moeder bij Nederwiet nog een oogje dicht,  toen ze haar 12-jarige dochter Je loopt je lul achterna hoorde zingen, trok ze wit weg, verslikte zich in haar thee en brulde: “En nu is het klaar!” en zeilde mijn schijfjes van geluk rechtstreeks de container in. Gelukkig had ik mijn knalgele Sony Walkman nog. Maar goed…geen posters, geen LP’s en dus zeker ook geen optredens voor mij. Je kunt je je mijn hysterische blijdschap dan ook misschien wel voorstellen toen ik vorig jaar vernam dat ze even zouden terugkomen. Mijn jeugdidolen, mijn eerste grote liefde, mijn kennismaking met de Nederlandstalige muziek.

En zo kwam het dat ik afgelopen woensdag richting Arnhem vertrok om voor de eerste keer in mijn leven, 30 jaar te laat, Doe Maar live te zien optreden. In mijn enthousiasme was ik even vergeten dat ik, na het concert van Anouk, gezworen had om nóóit meer naar het Gelredome te gaan. Een beslissing die ik, zodra ik met mijn mooie rode suede laarsjes direct na het uitstappen uit de auto in de blubber stapte op het ‘parkeerterrein’, drie kwartier in de file stond in de pendelbus, daardoor het voorprogramma van Harry de Winter miste en met dubbel geboekte kaarten twintig minuten op een andere plaats moest wachten, wederom heb genomen (en dit keer hou ik me er ook aan), maar dit terzijde. Want uiteindelijk zaten we op véél betere plaatsen dan waar we voor betaald hadden en hadden we een perfect uitzicht op het podium. En het concert maakte alle ongemak goed, want mensen, wat was het leuk! Wat zeg ik? Het was meer dan leuk, het was fantastisch!

Zoals verwacht kwamen alle grote hits voorbij en hoewel ik me van de lesstof uit de jaren tachtig helemaal niets meer kan herinneren, kon ik alle songteksten uit diezelfde periode nog van voor naar achteren meebléren en dat is toch best knap. Ik ben tenslotte allang geen dertien meer! Zelfs Rumah Saja, want als echte Ernst Jansz-fan was dát uiteraard één van mijn favorieten, zong ik luidkeels mee. Tot grote hilariteit van mijn gezelschap, maar die is ergens in de dertig en kan dus eigenlijk niet meepraten. Die zat op het hoogtepunt van het succes van Doe Maar nog op de lagere school. Het schijnt dat Henk Westbroek, Erik Mesie, Nol van VOF de Kunst en Frank Boeijen óók nog een deuntje hebben meegezongen, maar toen was ik net even roken, bier halen en plassen (in willekeurige volgorde). Jammer, maar hee…daar kwam ik ook niet voor.  Ook niet voor Gers Pardoel, die ik wel meekreeg en die, eerlijk is eerlijk, wél een erg hoog knuffelgehalte heeft en meer gegil en gespring veroorzaakte dan de rest bij elkaar. En ach, die Joost Belifante! Deze Tevje look-a-like genoot zichtbaar van het concert in het algemeen en zijn Nederwiet in het bijzonder!

Was het jeugdsentiment? Of zoals iemand opmerkte: “wat grappig om al die veertigplus vrouwen weer even puber te zien worden”? Ik geloof het niet. Doe Maar zette een kwalitatief hoogwaardig optreden neer en schaart zich terecht in het rijtje grootheden die Symphonica in Rosso mochten opluisteren. Het zijn dan ook stuk voor stuk muzikanten die zich naast Doe Maar  ruimschoots bewezen hebben. Verliefd op Ernst Jansz ben ik niet meer en mijn antipathie tegen Henny Vrienten is allang omgeslagen in een tomeloze waardering. Gelukkig komen ze begin volgend jaar weer terug. En dan niet in dat vreselijke Gelredome, maar gewoon her en der in het land. Dan ga ik weer. Niet in het rood, maar in het neongroen en -roze mét de authentieke Doe Maar-zweetbandjes. Want stiekem is er niets mis met je weer even een puber te voelen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *