October 30, 2020

Maarten van Roozendaal raakt de perfectie in De Gemene Deler

Ik had al veel over hem gehoord en niets dan goeds. Ik kon dan ook niet wachten om hem live te zien optreden. Afgelopen vrijdag was het zover en kroop hij achter de piano in ‘mijn’ theater De Luifel in Heemstede en speelde zijn alom bejubelde voorstelling De Gemene Deler voor een volledig uitverkochte zaal.

Markante kop
Wanneer hij het podium oploopt, gebeurt er iets. Er komt echt iemand op. Netjes in pak, maar nonchalant. Een lange lok haar die hij gedurende de voorstelling ontelbare keren met een ferme zwaai naar achteren gooit. Een volwassen man, maar met de guitigheid van een jongetje. Hij doet me aan iemand denken en opeens weet ik het: Jacques Brel. Dezelfde mond, dezelfde doorleefde markante kop en dezelfde gekwelde charme. Ik mis alleen een sigaret en een glas whisky, maar iets zegt me dat Maarten me daar na de voorstelling ook niet in zal teleurstellen. Ik hou van dit soort mannen, ze stralen uit wat een echte artiest móet uitstralen: passie.

Ironie, cynisme en humor
Maarten begint met wat de rode draad van de voorstelling blijkt te zijn: een opsomming van statistische feiten. Feiten die vaak verwijzen naar kleinburgerlijkheid, waar we openlijk van gruwelen, maar stiekem bijna allemaal aan voldoen en waarheden die we vaak pas beseffen als het te laat is. Het zijn kleine zinnen met een grote betekenis, gebracht met ironie, cynisme en vooral veel humor. Deze combinatie is tekenend voor Van Roozendaal.  Wanneer hij vertelt over zijn fijne buren, die het huis zo mooi verbouwd hebben en van die leuke feestjes geven op zaterdagavond, valt er geen onvertogen woord, maar je proeft de irritatie.

Emotionele rollercoaster
Volgens Van Roozendaal kan men zich maximaal 50 seconden concentreren en dus kan hij 75 liedjes zingen in de voorstelling die anderhalf uur zal duren. Wanneer hij dit de eerste vijf nummers consequent volhoudt, met wat steken onder water naar dit onderdeel uit De Wereld Draait Door, heeft hij de lachers op zijn hand. Ook de treffende beschrijving van vriend Bart Leukinga (“Ja, zo heet hij echt”), de puissant rijke ad-interim directeur die na een burn-out al fietsend de demonen uit zijn jeugd verjaagt, is een schot in de roos. Van Roozendaal trekt de ene na de andere emotie door de voorstelling, waardoor je soms niet weet of je moet lachen of niet. Deze emotionele rollercoaster komt tot een hoogtepunt wanneer hij bij wijze van experiment de zaal  verdeelt en ieder vak opdraagt een ander onderwerp in gedachten te nemen bij het volgende nummer (liefde, dieren, kanker) en vervolgens in een fantasietaaltje losbarst en het publiek in totale verwarring om zich heen kijkt: mag je lachen wanneer andere aanwezigen misschien moeten huilen?

Zeiken
Valt er dan helemaal niets te zeiken? Natuurlijk wel. Het nummer van het huilende meisje aan de telefoon in de tram had van mij de eerder genoemde 50 seconden mogen duren, in plaats van de minutenlange opsomming van alle haltes van lijn 17. Maar wanneer ik aan het eind van het nummer bevestiging zoek bij mijn buurman, brandt hij net los in een hartstochtelijk applaus en roept enthousiast: woehoe! En met hem de rest van het publiek. Ook het lied over (lees: tegen) Geert Wilders dat wordt afgesloten met: “kan ik eindelijk eens geld verdienen aan die klootzak” wekt bij mij irritatie op en dat heeft niets te maken met mijn politieke voorkeur.

Close to perfection
Mag je kritiek hebben op een artiest die maar liefst vijf sterren kreeg in een recensie van de Volkskrant? Natuurlijk wel. Per slot van rekening is er in het beste huwelijk wel eens ruzie (“scheiden kun je het best doen als je 14 jaar bij elkaar bent. Doe je dit niet, blijf je tot de dood bij elkaar. Houd er dan wel rekening mee dat een vrouw gemiddeld 82,5 jaar oud wordt”) en perfectie bestaat niet, al komt Van Roozendaal heel dicht in de buurt.

Maarten sluit zijn optreden af met de wetenschap dat er slechts twee dingen zeker zijn in het leven: je wordt geboren en gaat dood.  Wat mij betreft mag daar nog een derde zekerheid aan toegevoegd worden:  Maarten van Roozendaal rules!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *